طراحی و بازسازی ساختمان اداری

طراحی و بازسازی ساختمان اداری

یکی از مهم ترین مشکلات فراروی طراحان مراکز اداری، تغییرات مداوم در ساختار اداری و پیشرفت تکنولوژی می باشد، که نیاز به فضاهای جدید و یا حذف فضاهای قبلی را در پی دارد.اتخاذ تصمیم، در خصوص فضاهای ثابت فضاهای داخلی و چیدمان مبلمان عوامل مهمی در طراحی فضاهای اداری و چگونگی انجام فعالیت ها می باشد.
از آن جا که از طراحان انتظار می رود ،نتایج کارآن ها با دوام باشد، لذا نحوه طراحی آن ها باید از انعطاف پذیری لازم برخوردار بوده و آن چه در این زمینه اهمیت دارد، این است که عناصر ثابت فضا، با دوراندیشی لازم طراحی گردند ولی در خصوص طراحی فضای داخلی و چیدمان مبلمان، باتوجه به تغییرات مداوم، نیاز به دور اندیشی زیادی نیست.



دسته بندی فضاهای اصلی ساختمان اداری
ادارات و موسسات مختلف بسته به نوع فعالیتشان، به اتاق هایی با ابعاد و مشخصات معین نیاز دارند .انواع این اتاق ها می توانند به صورت اتاق پذیرش ،هال انتظار ، اتاق مصاحبه ،اتاق آزمایش، اتاق کنفرانس ،اتاق نمایش و ارائه ، اتاق کمک های اولیه ، اتاق ناهارخوری خصوصی ، اتاق نشیمن کارکنان ، اتاق استراحت و سایرموارد موردنیاز مطرح گردند.
آرایش فضای ادارات، اغلب براساس مدولی انجام می شود که خود با توجه به ابعاد استاندارد مبلمان، وسایل و تجهیزات و همچنین فضای لازم میان آن ها، اخذ و نتیجه شده است.



به طور کلی اگر بخواهیم فضاهای اصلی یک مجموعه بزرگ اداری را برشماریم، این فضاها در 4 گروه اصلی، به شرح زیر طبقه بندی می گردند:

الف-گروه اصلی ساختمان اداری ( گروه 1)
فضاهایی هستند که مستقیما کار در آن ها انجام می شود ، مانند : اتاق های کارشناسی یک یا چندنفره ،سالن های کارگروهی ،اتاق های جلسات ،اتاق های بایگانی روزانه ،هفتگی و ماهانه ،اتاق خدمات (در ارتباط با کار اداری ،محل دستگاه فتوکپی ،انبار روزمزه لوازم مصرفی اداری و ..)

ب-گروه فضاهای وابسته اداری (گروه 2)
فضاهایی هستند که مستقیما کار در آن ها انجام نمی شود ولی به جریان کار کمک می کنند و در کنار فضاهای گروه1 شکل می گیرند، مانند: سالن اجتماعات،کتابخانه،کلاس های آموزشی،مرکز تلفن ،اطلاعات،نگهبانی ،مرکز تهیه میکرو فیلم،مرکز رایانه،تکثیر،بایگانی راکد ماهانه و سالانه و موارد خاص دیگر.

ج-گروه فضاهای رفاهی ( گروه 3)
فضاهایی هستند که برای تامین آسایش کارکنان اداری پیش بینی شده اند و در کنار گروه یک و دو شکل می گیرند ،مانند : نمازخانه ،غذاخوری ، آبدارخانه،فروشگاه تعاونی ، مرکز کمک های اولیه ، سرویس های بهداشتی و موارد خاص دیگر.

د-گروه فضاهای پشتیبانی ( گروه 4)
فضاهایی هستند که به کل ساختمان سرویس می دهند و درکنار فضاهای گروه های 1و2و3 شکل می گیرند ، مانند : تعمیرگاه لوازم اداری ،تعمیرگاه وسایل نقلیه اداری، انبارهای اصلی ،فرعی و اقساطی ،رختکن و سرویس های بهداشتی کارکنان خدماتی ،اتاق های نظافت ،تاسیسات مرکزی و کنترل آن در طبقات،پارکینگ ها و موارد دیگر.


ه- فضاهای گردش
بدیهی است که فضاهای ذکر شده (4گروه )،بخش خالص زیربنای ساختمان را شامل می شوند و فضاهای گردش (افقی و عمودی )آن ها عبارتند از:

گردش افقی 
شامل سطح زیر دیوارهای هر طبقه ،راهروهای بین فضاهای اصلی فورودی هر طبقه ،رایزرهای تاسیساتی و سایر مواردمشابه می باشد و در هریک از گروه های 4گانه فضاهای اصلی ساختمان اداری ،دارای مقادیر متفاوت خواهد بود.

گردش عمودی
شامل سطح زیرپله های اصلی ارتباطی طبقات ،پله های فرار ،آسانسور (نفر و بار)،پاگردهای طبقات ،دیوارهای مربوط به آن ها و سایر موارد مشابه می باشد. 

تقسیم بندی فضایی
در هر فضایی که تصمیم به تغییر طراحی داخلی آن داریم ،باید تمامی ریزفضاهای مرتبط با آن فضا را بشناسیم تا بتوانیم با درنظرگرفتن نیازها و خواسته های مربوط ،آن فضا و فضاهای کوچک وابسته به آن قسمت را ، به بهترین شکل طراحی نماییم.
فضاهای اداری نیز مانند تمامی فضاهای دیگر ،دارای ریزفضاهایی است که با درکنارهم قراردادن و مرتبط نمودن آن ها ،یک فضای اداری جهت انجام فعالیت های روزانه شکل می گیرد.

معمول ترین و اصلی ترین این ریزفضاها به ترتیب زیر می باشند:
  • ورودی
  • پذیرش (میز منشی)
  • مسیرهای دسترسی و راهروها
  • دفاتر
  • اتاق مدیریت
  • اتاق کنفرانس
ورودی
قسمت نخستین یک فضا که افراد را به محوطه اصلی یا کلی یک بنا هدایت می کند ،ورودی آن فضا محسوب می گرددکه بسته به نوع کاربری فضا طراحی این قسمت متغیر خواهد بود.
پیشنهاد می گردد ، دز طراحی قسمت ورودی دقت لازم صورت گیرد تا حریم فضای مشتری نسبت به بیرون حفظ شود.

پذیرش
فضای بعد از قسمت ورودی ، پذیرش یک واحد اداری می باشد.طراحی این فضا می تواند متناسب با نوع کاربری شامل فضاهای مختلفی مانند قسمت منشی ، قسمت انتظار و ... باشد.
طراحی دیوار پشت پذیرش از مهم ترین بخش های طراحی اداری می باشد .متفاوت بودن طراحی این بخش باعث می شود که تمامی نگاه ها در وهله اول به این سمت کشیده شود.
بسیاری از اتاق های پذیرش در دفاتر بازرگانی و سازمانی ،محلی برای نمایش ویژگی های شرکت یا سازمان هستند.مانند نمایش لوگوی ساده ای که بر روی دیوار قراردارد یا نمایش گسترده محصولات و گواهی نامه ها و جوایز یا فعالیت هایی که در حال حاضر شرکت  یا سازمان انجام می دهد.

مسیرهای دسترسی و راهروها
مسیرهای دسترسی و راهروها ،ارتباط میان بخش های مختلف را برقرار می کنند.این فضا بعد از بخش پذیرش راهنمای مراجعین می باشد و آن هارا به بخش های مختلف هدایت می کند.بهتر است مسیر دسترسی به فضای مدیریت از سایر مسیرها مجزا باشد.
عرض راهرو را حجم رفت و آمد تعین می نماید .در راهروهای طولانی باید به وسیله شکست های منطقی از یکنواختی راهرو جلوگیری نمود.
 در محل تقاطع ها مانند پله ها و یا جلوی اسانسورها باید راهرو را عریض نمود.در برنامه ریزی فضایی ، استانداردهای زیر برای فضای گردش داخلی قابل استفاده است.
راهروهایی که به خروجی های اصلی منتهی باشند و بار اصلی رفت و آمد را حمل می کند، باید دارای عرضی معادل حداقل 150 سانتی متر باشد.راهروهایی که میزان متوسط رفت و آمد در آن ها انجام می شود باید دارای حداقل 120 سانتی متر عرض باشد و راهروهای میان ردیف های مسیرها باید عرضی برابر 90 سانتی متر داشته باشند.

دفاتر
به بخش هایی اطلاق می شود که کارمندان اداره در آن قرار می گیرند و محلی برای انجام فعالیت های اداری و کاری می باشد.چگونگی این فضا به نوع فعالیت واحد اداری بستگی دارد.
نورپردازی این فضا بسیار حائز اهمیت می باشد زیرا نوع و رنگ نور ، حس متفاوتی در انسان ایجاد می کند و برای کاربری بیشتر معمولا از نورهای خطی و سفید استفاده می گردد.
به طورکلی دو سبک در طراحی فضای مخصوص کارمندان ،مورد استفاده قرار می گیرد که به آن ها اصطلاحا پلان بسته و پلان باز می گویند.

دفاتر خصوص یا بسته
در این سیستم ، هر کارمند و یا هر دسته کوچک از کارمندان در اتاق بسته ای به صورت کاملا مجزا از دیگر کارکنان ، استقرار می یابند و به این ترتیب به تعداد قابل توجهی اتاق ( بسته به تنوع امور اداری مربوطه و تعداد پرسنل )نیاز است.
برای یک کارمند معمولی ، اتاقی با سطح حداقل 10-15 مترمربع ، فضای قابل قبولی را برای کار و پیش بینی حداقل مبلمان بدست می دهد.این سطح برای یک کارمند متوسط تا حدود 25 مترمربع  و برای یک کارمند ارشد تا 40-50مترمربع افزایش می یابد.البته این فضا می تواند به فضاهای جداگانه برای میزهای کار و انجام ملاقات ها و ... تقسیم شود.

دفاتر عمومی یا باز
فضای اداری عمومی (باز)،به محوطه بازی اطلاق می شودکه توسط تعدادی از کارکنان ،سرپرستان،همچنین مبلمان ،تجهیزات و معابر اشغال می شوند.یک محوطه باز وسیع ،انعطاف پذیری و بهره برداری موثر از فضا را ممکن می سازد.ارتباطات اداری را تسهیل کرده ، نور و تهویه بهتری را ایجاد می کند.ضمنا نیازهای فضایی را کاسته و جریان کار  را بهتر و روان تر و نظارت و سرپرستی را ساده و آسان می کند.
در دهه های اخیر ،پلان های ازاد و انعطاف پذیر برای ادارات مورد توجه قارگرفته است .در این راستا معماران برای طراحی فضاهای آزاد که همواره بتوانند محیط های خلوت و ایمن نیز برای کارکنان فراهم کنند،تلاش کرده اند.
امروزه طراحان ،اصولی مانند پوشش صدا،ساختمان سبز و روشنایی روز را در طراحی به کار می برند تا بتوانند ضمن ایجاد محیطی راحت ف سکوت را بهبود،نیروی تولید را افزایش و امنیت را گسترش دهند.
بررسی میزان مجزا بودن فضاهای باز و بسته
اندیشه ایجاد ساختمان های اداری با پلان باز در دوره مدرن ، با هدف به حداقل رساندن نکات منفی سیستم سلولی شکل گرفت.
این اندیشه بر این تفکر استوار بود که کسانی که کارهای مرتبط با یکدیگر دارند در مجاورت یکدیگر باشند تا از این راه به اقتصادی تر شدن طرح کمک نمایند ولیکن این روش باعث بروز مشکلاتی از نظر آکوستیکی ،نور طبیعی و مسائل اجتماعی گردید.
برقرای تعادل بین دو سیستم باز و سلولی از مشکلات اساسی طراحی ساختمان های اداری است.متاسفانه بیشتر راه حل های معماری ارائه شده یا به افراط رفته اند(مانند دفاترجدا و خصوصی ) و یا به تفریط (مانند فضای کاملا باز)در حالی که معمولا کارکنان به راهی بینابین نیاز دارند.
جداسازی فضای کار به دو دلیل انجام می شود یا به جهت جداسازی بصری بین پرسنل و مراجعینی که از میان فضا عبور می کنند و یا جداسازی صوتی در جایی که فضا برای انجام مذاکرات یا مکالمات محرمانه اختصاص یافته است.
باید توجه داشت که بعضی از فعالیت ها نمی توانند در فضای باز انجام گیرند لذا در این گونه موارد نیاز به فضای سلولی ( بسته )می باشد.
مجزا کردن فضاها با استفاده از پارتیشن هایی با ارتفاع مختلف از یک متر تا زیر سقف و با جنس های متفاوت که مانع انتقال صوت می شوندو یا به صورت مات ،نیمه شفاف و شفاف که میزان نور و صوت را تنظیم می کنند،صورت می پذیردو امکان طراحی هرگونه فضای کاری را با هر میزان دلخواه از مجزا بودن فراهم می آورند.مناطق کار گروهی به صورت باز ،جایگاه فردی باز ، نیمه باز و اتاق های خصوصی کاملا بسته.
معمولا سیستم باز جهت شرکت های بیمه ،بانک ها ، شرکت های حسابرسی بزرگ و شعبه های موسسات تجاری بزرگ مناسب می باشد.
دفترهای عمومی باید به نحوی طراحی گردند که فردیت و ازادی نسبی هر کارمند به خطر نیفتدو فعالیت هر شخص موجب مزاحمت برای دیگران نگردد.از یک دفتر عمومی ، کارمندانی استفاده می کنند که کارشان در ارتباط با یکدیگر است و یا کار مشتری انجام می دهند،همچنین کارمندانی که فعالیت آن ها یا مراجعین آن ها باعث ایجاد صدا و مزاحمت برای دیگران نشود.
در دفترهای عمومی بزرگ فضاهای بدون استفاده و تلف شده به حداقل می رسد . در سالن های کارعمومی،میزها باید به نحوی در کنارهم قرار گیرند که باعث مزاحمت برای یکدیگر نگردند و هر شخص حریم خصوصی معینی داشته باشد، به نحوی که او در آن محدوده احساس استقلال کند.این کار با دقت در طرز قراردادن مبلمان به سادگی امکان پذیر است .در کنار این سالن ها ، اتاق خصوصی برای رییس بخش و اتاق جلسات قرار می گیرد می توان برای هرسالن ،سرویس بهداشتی و آبدارخانه مجزا نیز طراحی نمود.
استفاده از دیوار کوتاه و پانل های جداکننده بین میزها ،حریم شخصی کارمندان را حفظ کرده و مانع از اختلال در عملکرد می گردد.
این سیستم برای به اشتراک گذاری اطلاعات و تجهیزات بسیار موفق عمل می کند.
مقدار فضایی که به هر محل کار در فضای باز تخصیص می یابد ،براساس ابعاد و اندازه مبلمان و تجهیزات موردنیاز برای انجام امور مربوطه و نیز فضای عبور و مروز تعیین می شود.

اتاق مدیریت
این فضا مخصوص مدیریت طراحی  می شود از این روطراحی ان بسیار مهم می باشد.شایان ذکر است طراحی دیوار پشت میز مدیریت نیز مانند فضای پذیرش اهمیت به سزایی دارد.درفضای مدیریت علاوه بر میز مدیریت ،معمولا میز کنفرانس مدیریت و یک نیم ست مبلمان برای مهمانان مخصوص قرار می گیرد.
برای کفپوش بخش مدیریت ،پوشش های گرم از قبیل لمینیت و پارکت توصیه می شود زیرا حس قدرت را القا می کند.



اتاق کنفرانس
فضای کنفرانس برای مجامع عمومی شرکت ،جلسات هیئت مدیره و یا جلساتی که با اشخاصی غیر از کارکنان اداره برگزار می گردد،طراحی می شود.در این فضا میزکنفرانس و فضایی برای قراردادن LCD و یا ویدیو پروژکشن وجود دارد.
در ادارت بزرگ که تعداد نفرات شرکت کننده در جلسات کاری زیاد است جلوی هر شخص بر روی میز از میکروفن های خاص کنفرانس برای بهتر شنیده شدن صدای سخنگو استفاده می شود.

مواد و مصالح
در خصوص انتخاب مصالح بایستی وسواس زیادی به خرج داد و از انتخاب مصالح بدون تحلیل و دلیل خودداری نمود.در واقع بایستی به دلیل انتخاب هریک از مصالح و ترکیب آن ها با یکدیگر در قسمت های مختلف ساختمان توجه نمود.
در رابطه با جنس دیوار باید به ابعاد ،وزن،مقاومت،عایق بودن در برابر صوت ،مقاومت در برابر آتش سوزی ،سرعت نصب و تعمیر و نگهداری آن توجه نمود.
همچنین در خصوص پوشش سطح دیوارها ،باید به قابلیت شست شو،عایق بودن در برابر حرارت و صوت ،مقاومت در برابر ضربه ،خراش و ساییدگی خصوصا در قسمت های پایینی که بیشتر درمعرض آسیب می باشند ،توجه نمود و از قرنیزهای مناسب استفاده نمود.
مصالح مورد استفاده در کف باید با توجه به سرعت نصب ،مقاومت در برابر سایش ، سهولت در تعمیر و نگهداری،زیرسازی ،لغزنده نبودن ،قابلیت ارتجاعی مناسب،انعکاس مناسب نور و آکوستیک انتخاب شوند.معمولا کفپوش از جنس سرامیک برای فضای عمومی دفتری مناسب هستند چون در مقابل سایش و آتش سیگار مقاوم می باشد.
استفاده از سنگ خصوصا سنگ های گرانیت هرچند به دلیل زیبایی و عمر طولانی بر دیگر مصالح برتری دارد ولیکن به دلیل بالا بردن بار مرده ساختمان توصیه نمی شوند.
سقف ها معمولا از نوع کاذب هستند تا پوششی برای عناصر تاسیساتی ساختمان بوده و دسترسی به آنها را جهت تعمیرات میسرسازند.
بلندی سقف ها در ادارات تنها به اندازه ای است که داکت ها و تاسیسات سیم کشی را پنهان کند.آن ها همچنین می توانند به عنوان ابزار تعریف کننده فضا نقش مهمی ایفا کنند.در خصوص پوشش سقف در محل هایی که فاقد سقف کاذب است نیر باید به قابلیت شست و شو ،عایق بودن دربرابر حرارت و صوت ،انعکاس نور،رنگ و نقش،توجه نمود.

سیرکولاسیون 
سهولت در رفت وآمد پرسنل و مراجعین یک اداره ،یکی از مهم ترین مسائل پیش روی طراح استکه عدم توجه به آن باعث تداخل مسیرها و سردرگمی مراجعین می شود،از طرفی امنیت اداره را به مخاطره می اندازد.
در ساختمان هایی که جمعیت فراوانی از آن ها استفاده می کنند، تحلیل سیرکولاسیون از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است در این رابطه باید مسیرهای تردد افقی و عمودی به دقت مورد مطالعه قرارگرفته و بررسی شود که چه گروه هایی از افراد در بین چه طبقاتی رفت و آمد می کنند.همچنین باید توجه داشت که سیرکولاسیون تنها به معنی راه رفتن افراد نیست بلکه شامل فنجان های حاوی چای و افرادی که بسته هایی را حمل می کنند نیز می شود.



باید توجه داشت بخش هایی که مراجعین بیشتری دارند باید درمحلی قرارگیرند که مراجعه کننده از هنگام ورود تا رسیدن به محل موردنظر ،مسیرکوتاه،مستقیم و مناسبی را طی نماید.

ملاحظات آرگونومیک
  • فاصله صفحه مانیتور تا چشمان کاربر باید بین 50 تا 60 سانتی متر باشد.
  • ارتفاع میز کامپیوتر باید بین 66تا 71 سانتی متر باشد.
  • ارتفاع صندلی باید قابل تنظیم باشد .ارتفاع نشیمن گاه صندلی ، 41 تا 52 سانتی متر توصیه می شود.
  • سطح نشیمنگاه صندلی باید دارای طول و عرض 40 تا 48 سانتی متر باشد .برای افراد چاق صندلی های پهن تر توصیه می شود.
  • ضخامت تشک در حدود 4تا5 سانتی متر باشد و رویه آن از جنسی باشد که اصطلاحا بتواند تنفس کند و لبه جلو صندلی ،گرد و لبه بیرونی آن ،نرم باشد.
  • زاویه پشتی با تشک صندلی ،حداقل 95 تا110 درجه باشد .
  • عرض پشتی صندلی باید حداقل 32تا 36 سانتی متر باشد.ارتفاع پشتی صندلی را نیز بین 50تا83 سانتی متر توصیه می کنند.صندلی باید در قسمت قرارگرفتن گودی کمر (ارتفاع 15 تا 20 سانتی متر از پایین)دارای  یک قوس محدب و در قسمت پت دارای یک قوس مقعرباشد.
  • صندلی های مورد استفاده در کار با رایانه بهتر است دسته دار بوده و دسته آن با ارتفاع میز کار مطابقت داشته باشد .همچنین دارای 5 چرخ بوده و چرخان باشد.شیب کف صندلی 5تا15درجه برای تمایل به جلو و 5 درجه تمایل به عقب را امکان پذیرسازد.
نورپردازی دفاتر اداری
به دلیل فراگیرشدن محیط های اداری،شیوه های طراحی نورپردازی خاص این محیط ها طبیعتا ساده انگارانه و کلیشه ای شده اند.امروزه رواج یافتن استفاده از سقف های کاذب موزاییکی که امکان نصب راحت قاب های فلورسنت توکار و دسترسی به فضای پشت آن جهت سرویس تجهیزات برقی و مکانیکی را فراهم می آورد،جهانی شده است.اما کاربرد شیوه های نورپردازی تکراری،آثار مثبت کمتری از لحاظ بازدهی و رضایت استفاده کنندگان در اکثر فضاهای کاری دارد.گاهی اوقات می توان از شیوه های خلاقانه در بسیاری از این گونه فضاها استفاده نمود.
اغلب محیط های اداری جایگاهی برای انجام وظایف متنوعی هستند از این رو با مسائل نورپردازی متعددی مواجه اند.نقطه شروع مشخص برای حل این مسائل ،کارکردهای مرتبط با میزکار است که گاهی اوقات منظور یک میزآزاد یا بدون تکیه گاه می باشداما بیشتر منظور میزکامپیوتر با پارتیشن کوتاه است.
مکان های مربوط به پذیرش معمولا یک نورپردازی برای موقعیت منشی و یک نورپردازی برای موقعیت مراجعه کنندگان نیاز دارد.کارکرد اصلی نورپردازی یک اتاق کنفرانس به تابیده شدن نور به سطح میز کنفرانس ارتباط داردولی فعالیت های دیگری که اغلب در اتاق های کنفرانس انجام می شودبه شیوه های نورپردازی بیشتر نیاز دارند.
اغلب دغدغه های طراحی نورپردازی در محیط های اداری به کارمندان ارتباط دارد.کسانی که معمولا بسیاری از ساعات روزانه را در آن جا سپری می کنند و انتظار دارند با طراحی نورپردازی مناسب محیطی رضایت بخش و زنده را برای آن ها فراهم نماییم.

نورپردازی فضای پذیرش
فضاهای پذیرش در ادارات و شرکت ها معمولا مکانی برای پذیرش و خوش آمدگویی به مراجعه کنندگان و احتمالا منتظر ماندن آن ها برای انجام ملاقات یا دریافت خدمات است.اتاق پذیرش محلی است که از لحاظ موقعیت مکانی ، نزدیک در وورودی قراردارد و محلی نمادین است که نخستین تاثیرات ناشی از محیط را در افراد ایجاد می کند.

به طور کلی برای نورپردازی اتاق پذیرش اصول زیر پیشنهاد می گردد:
  • نورپردازی محیطی: برای روشنایی بخشیدن به رفت و آمدهای اشخاص ،همچنین محدوده صندلی های انتظار ،به میزان متوسطی از نور محیطی برای گذراندن مدت زمان کوتاه نیاز است که این مدت برای انجام گفت و گوها و یا مطالعه کوتاه مدت مجلات می باشد. این نور محیطی را تعدادی چراغ سقفی توکار در ناحیه مرکزی اتاق و یک یا دو چراغ رومیزی که در محل صندلی های انتظار قرارگرفته اند تامین می کند.چراغ های رومیزی به دلیل وجود مقیاس و مکان هم تراز چشم و تداعی نورپردازی خانگی احساس صمیمانه و ویژه ای را در محیط فراهم می آورد.
  • نورپردازی موضعی :محل متصدی و مسئول پذیرش به نور موضعی متمرکز به محل کار خود برای مطالعه ،بایگانی ،اصلاح اوراق و فعالیت های دیگر مرتبط با میز از جمله کار با کامپیوتر نیاز دارد.اگر از نور موضعی متفکرانه استفاده شود،می تواند نور متمرکز موردنیاز برای هدایت مراجعه کنندگان به سمت متصدی پذیرش یا منشی در هنگام ورود به اتاق ها را تامین کند.
  • نورپردازی تاکیدی:برای برجسته ساختن لوگوی شرکت که به صورت برجسته روی دیوار قراردارد و یا تابلوهای تقدیرنامه ،گواهی نامه یا جوایز و غیره از نور تاکیدی استفاده می گردد.این نور می تواند از طریق چراغ های سقفی دیوارتاب توکار تامین گردد.
نورپردازی دفاتر باز
نورپردازی بخش های رایانه ای محیط های دفتری و اداری ، یکی از متداول ترین چالش های طراحی نورپردازی است.
چراکه وجود کامپیوترها و معضل بازتاب های ناخواسته نور به نمایشگرهای رایانه ها،حالت های مختلفی از ناراحتی چشم و تاثیرات نامطلوب آزاردهندگی را به بار می آورد و برای حل چنین مسئله ای با خلق شیوه های نورپردازی تلفیقی می توان به نتایج قابل قبولی دست یافت.
  • نورپردازی محیطی:با استفاده از چند آویز فلورسنت، لایه یکنواختی از نور متوسط برای بیشتر فضا فراهم می شود.توجه به این نکته لازم می باشدکه آن دسته از چزاغ هایی که به دیوار دارای پنجره  نزدیک تر هستند باید به صورت جداگانه به یکدیگر متصل شوند تا در هنگام روز موقعی که نور محیطی کافی برای روشنایی فضا وجود دارد انرژی هدر نرود.
  • نورپردازی موضعی:تمامی میزهی کار به وسیله نور مخفی فلورسنت زیرکابینتی نصب شده در قسمت فوقانی میز از روشنایی کارکردی لازم بهره مند می شوند؛مضاف بر این ،استفاده از چراغ های مطالعه  با بازوی متحرک برای ایجاد روشنایی هم تراز چشم و روشن ساختن چهره افراد از مقتضیات نورپردازی این مکان است.
  • نورپردازی تاکیدی:استفاده از چزاغ های تابنده نور بر سطح های دیوار جهت نورپردازی تابلوها و آثارهنری پیشنهاد می گردد.
نورپردازی اتاق کنفرانس
اتاق های کنفرانس مکانی برای انجام مبادلات کلامی میان گروهی از افراد است که در آن جا یکدیگر را ملاقات می کنند .در اکثر این اتاق ها اصلی ترین کاری که صورت می گیرد خواندن ونوشتن  بر روی میز کنفرانس است.سخنرانی هایی که همراه با ابزارهای تصویری انجام می شود هم ، از دیگر کارایی های این گونه فضاهاست.پس نورپردازی مناسب چهره افراد پشت میزکنفرانس و نیز تامین روشنایی کافی خود میز کنفرانس مهم ترین امر در نورپردازی آن به شمار می رود.شیوه های نورپردازی در اتاق های کنفرانس به شرح ذیل پیشنهاد می گردد:
  • نورپردازی محیطی:به نظر می رسد استفاده از چراغ های روشنایی توکار بر فراز لبه های بیرونی میز کنفرانس و بالای صندلی ها، افزون بر فراهم کردن نوز محیطی لازم برای کل فضا خصوصا محیط پیرامونی اتاق ، چهره افرادی که پشت میز نشسته اند را هم روشن می کند.
  • نورپردازی موضعی :برای روشنایی بخشیدن به میز کنفرانس دو رشته چراغ چند شاخه ای  که دو طرف خط تقارن عرض میز قرار گرفته اند مناسب به نظر می رسند.