طراحی محوطه فضای سبز

ضوابط طراحی محوطه فضای سبز

تعیین پهنای گذرها بر مبنای ابعاد انسانی صورت می گیرد .
پهنای مسیر های پیاده به اهداف طرح و تعداد استفاده کنندگان از مسیر بستگی دارد . به طور کلی برای عبور هر فرد 60 سانتی متر پهنا و حداقل 120 سانتی متر پهنا برای مسیر های پیاده رو عمومی الزامی است.در مسیر های اصلی پارک که تردد افراد بیش تر است باید حداقل 240 سانتی متر برای آن در نظر گرفته شود .
برای کف سازی در مسیر های پیاده روی توجه به اقلیم منطقه در رابطه با کارگیری مصالح مناسب الزامی است.
شیب مسیر ها در یک محوطه فضای سبز باید چنین باشد:
پیاده رو های جمع کننده : حد مطلوب 1 تا 8 درصد
پیاده رو های ورودی : حد مطلوب 1 تا 4 درصد
رمپ پیاده رو : حد مطلوب  5 تا 8 درصد
رمپ سواره (پارکینگ) حد مطلوب تا 15 درصد
مسیر سواره خدماتی 1 تا 10 درصد
مساحت پیاده رو ها بخشی از مجموع سطوح سازه ای در فضای سبز محسوب می شود مجموع سطوح سازه ای ، نباید از 30 درصد سطح کل فضای سبز بیشتر باشند.



پیش بینی مسایل ایمنی و تجهیزات لازم یرای استفاده کنندگان خاص 0معلولین ،نابینایان )در تمام و یا قسمتی از فضای سبز الزامی است.
پیش بینی عبور صندلی چرخدار و کالسکه در همه مسیر های پیاده روی الزامی است بنابراین لازم است در کنار پله ها که برقراری ارتباط بین دو سطح طراحی می شوند رمپ ها نیز طراحی شوند.
در رمپ با شیب 5 درصد یا بیشتر ، استفاده از نرده الزامی است.
در رمپ هایی که طول رمپ از 9 متر بیش تر است معمولا یک پاگرد میانی لازم است
در مسیرهایی که تغییرات شیب زیاد است لازم است که از پله برای سهولت دسترسی استفاده شود . پله هایی که فضای بیرونی به کار می روند از فرمول زیر تبعیت می کنند.
(a) ارتفاع پله
(b) اندازه ی کف پله

2a+b=62-64cm
در یک سری پلکان باید حداقل 3 په و حداکثر 12 پله در نظر گرفته شود رعایت تعداد حداقل برای قابل رویت بودن پله و تعداد حداکثر به منظور خستگی الزامی است.
چنانچه تعداد پله ها بیش از 12 پله باشد لازم است از پاگرد میانی استفاده شود .
در کنار پله هایی با بیش از 5 گام ارتفاع استفاده از نرده لازم است.
سطح کف پله باید شیبی حدود 3 درصد در جهت سراسیبی داشته باشد .
در محاسبه پهنای رمپ و پله سرعت عبور تاثیر دارد.